Mevsimin suçu, elde değil bu hüzün.

Gözleri dolu, kalbi hasret doldu,

Varlığına şükreden mağrur bükük boynumun,

Mavi kasımpatılarda kaldı bizim suskunluğumuz,

Deniz renginde olduğundan belki de...

Sonsuzluk kadar yakınımda, bir karış uzağımdasın,

Ellerin ellerimde, başım omzunda, ben hayalinde...

Kekremsi bir kelime söylüyorsun; ''gurbet'', 

Etrafım kapkaranlık oluyor.

Sensizlik çok karanlık, çok soğuk.

Bütün çaylarım acı, üstelik soğuyor, 

Dışarıda kar yağıyor, içeride soba yanıyor, üşüyorum.

Isıtmıyor, sen sarılmayınca ateş bile donduruyor.

Başucumdayken bütün dermansız tasalarım son buluyor.

Bitmiyor, sen yokken içimdeki sonsuz boşluk bir türlü dolmuyor. 

2022/EDİRNE