Sevgilime o kadar çok aşığım ki... Onsuz bir dünya düşünemiyorum. Sanki gözümü onunla açmışım bu dünyaya. 3 yaşımdan 20 yaşıma kadar her gün yanımdaymış sanki... Sarıldığında dünya duruyor benim için, mistik bir parıltıyla kalplerimizin bağlandığını hissediyorum, benim kalbimden onun kalbine doğru bir enerji akıyor bir şelale gibi... Ben üzgünken beni mutlu etme çaban, bana verdiğin telkinler, panik halinde beni sakinleştirmen... Her seferinde seni sevdiğim için kendime teşekkür ediyorum. Varlığın yeni güne uyanmamı tamamiyle kolaylaştırıyor, her seferinde şükrediyorum. Her an ve her halimle sevmen kalbimi yumuşacık yapıyor. Bazen kıskanıyorsun beni ama farkında değilsin galiba senin rakibin yok. Gerçi ben de kıskanıyorum seni, nasıl kıskanmam? En ufak bi' şüphe hayatımı mahveder zaten. 

Hep sen ol hayatımda. Ol ki içtiğim kahvenin, yediğim yemeğin, tatlının bir anlamı olsun... 375 gündür hayatımdaki en önemli unsur senin oluşun. Başka şeye de gerek yok zaten. Sen varsan her şey tamam. Yarım olsa da tamam. Küpeye üzülmeyi de bırakacağım artık. Olmuyorsa olmuyor napalım. Yerine geçecek bişiler buluruz. 29 Nisan'ı iple çekiyorum, her şey çok iyi olacak. Sana söz...............