Uzun Zaman Sonra Tekrar Blog Yazmak...

   Biraz zorlanacağımı hissediyorum ama aynı zamanda içimde sebebini bilmediğim bir neşe, bir kıpırtı, bir heyecan var. Bir blogum olduğunu bir süre önce hatırladım ve şifresini her şeyini unutmuştum. Hesabı kurtarmak için elimden geleni yapmaya karar verdim. Buldum. Kurtardım. İşte yazıyorum şu an. Eski yazılarıma bakıyorum da resmen çocuktum! Şu an büyüdüm mü tam olarak bilemiyorum tabii ki. 

   Büyüme işinin ömür boyu devam ettiğini söyleyen klişe insanlardanım maalesef. Yetişkin bir insanın bile yaşadığı yılı önceki yılından daha olgun oluyor. Ben de elimden geldiğince büyüdüm! Kitap okumayı hiç aksatmadım kendime söz verdiğim gibi. Blogumda bir çok yazım kitaplar üzerine zaten. Muhtemelen o şekilde ve üzerine daha  fazla şeyler koyarak devam edeceğim. 

Geçen 6 yılı özetlemem gerekirse çok çok çok değiştim. Zihinsel, fiziksel, mental...

Ve sayamayacağım çok fazla şey. En önemlisi insanlardan uzaklaştım, korkuyorum onlardan. Münzevi yaşamak tam da bana göre gibi geliyor. Tek dostum yıllardır kitaplar. Mutlu muyum? Pek mutluyum diyemesem de yalnız olmaktan kat kat iyi. En azından insanlara karışıp travmalarımı tekrar tekar hatırlamıyor can çekiştirmiyorum psikolojime. 

Neyse bu yazıların da okunacağını pek sanmıyorum ama 6 yıl sonra gelip okurum belki de?..